Szlakiem historii i kultury – Erasmus + w Serbii
Już drugi rok wędrujemy po historycznych szlakach Europy, ciągle patrząc w przyszłość, zastanawiając się i debatując nad potrzebą zachowania, a przede wszystkim poznawania dziedzictwa kulturowego i historycznego. Gospodarzem przedostatniego spotkania projektowego była serbska szkoła z niewielkiego miasta Zajecer, położonego nieopodal granicy z Bułgarią i Rumunią, Tehnicka skola, Kneginje Ljubice 3-5, http://www.tsz.edu.rs. Spędziliśmy tu cały, pełen emocji i atrakcji tydzień – od 11 do 18 marca b.r.
Jeszcze przed wyjazdem, zgodnie z założeniami projektu, poznaliśmy pięć najważniejszych zabytków regionu, wybranych przez serbskich kolegów. Nasi uczniowie przygotowali prezentację o twierdzy Golubac, w jej obronie przed atakiem tureckim, zginął Zawisza Czarny. Na miejscu przekonaliśmy się, jak wielki i imponujący jest ten obronny zabytek położony nad brzegiem Dunaju, a pamiątkowa tablica wspominająca naszego bohatera wywarła na nas duże wrażenie.
Kolejne zabytki, które poznawaliśmy w Serbii są związane z bardzo dawną przeszłością, z czasami prehistorycznymi, Lepenski Vir, archeologiczne stanowisko sprzed 6000 lat, gdzie odkryto rzeźby figuralne, które uważane są za pierwszy w sztuce europejskiej przykład rzeźby monumentalnej.
Najwięcej śladów na tamtych terenach pozostawili jednak starożytni Rzymianie, pomimo tego, że wiemy, jak wielkie było Cesarstwo Rzymskie, dla wszystkich było to dosyć zaskakujące, że w Serbii zwiedzamy właśnie antyczne miasta. A region leży na głównym szlaku z Zachodu na Wschód, podczas przemarszu wojsk, Rzymianie zakładali tymczasowe obozy, które niejednokrotnie zostawały i rozwijały się jako miasta, w jednym z nich, Niszu, urodził się cesarz Konstantyn Wielki.
Doświadczania bezpośrednio historii, wiązanie faktów, dziejów oraz wielu krajów i rejonów w jedno, pozwala młodym ludziom na spojrzenie szeroko w przeszłość, na wyciąganie wniosków z błędów popełnianych na przestrzeni wieków, a to może doprowadzić do unikania ich w przeszłości. Z takim właśnie przesłaniem realizujemy z pasją nasz projekt, poznajemy historie narodowe, żeby czerpać naukę na tworzenie dobrej przyszłości.
Ważne są też spotkania z ludźmi, poznanie ich życia, wejście do domu, szkoły, miejsc, które odwiedzają na co dzień. Dla wszystkich był to pierwszy wyjazd do Serbii, dla gospodarzy była to pierwsza wizyta tak dużej, międzynarodowej grupy w ich niewielkim miasteczku, dla każdego z nas była to sposobność do wzajemnego poznania, podzielenia się wzajemnie doświadczeniami, obalania stereotypów.
Kilka rzeczy moglibyśmy zapożyczyć, w technikum mechanicznym działa z wielkim powodzeniem kółko dziewiarskie, gdzie kilkadziesiąt osób regularnie wykonuje na drutach lub szydełku wszystko, co można wypleść z włóczki, czapki, szaliki, biżuterię, koszyczki. Jest to tradycyjne zajęcie kobiet w tym regionie, z powodzeniem podtrzymywanie przez najmłodsze pokolenie.
Podczas tej wizyty, uczniom towarzyszył również Pan Dyrektor Cezary Czernatowicz, który miał okazję zobaczyć, jak przebiega realizacja projektu, ale przede wszystkim zaobserwować, jak działa i jak jest zorganizowana szkoła. Z dyrektorem serbskiego technikum, Goranem Stankovićem, również matematykiem, przeprowadzili wiele rozmów.
Naszą grupę projektową w trakcie wyjazdy tworzyli: panie Barbara Jusypenko i Bogna Łasica oraz Wiktoria Szadkowska (kl. III b), Dominika Wróblewska (kl. IV a), Borys Kotlewski (kl. III c) i Wojciech Durda (kl. III a)
Komentarze
